Mexicaanse Griep: Waarom vergrootglas op De Vierdaagse?!

Nu vraag ik mij af waarom er zo'n heisa is over de Mexicaanse Griep in de voorbereidingen van de Nijmeegse Vierdaagse... 'Vindt het evenement nog wel doorgang? Wat vinden virologen ervan? Is er een groot risico voor de 45.000 deelnemers?!' Uiteindelijk is door de organisatie besloten om extra wasgelegenheden te plaatsen zodat de wandelaars hun handen regelmatig kunnen wassen.

Begrijp me niet verkeerd; Ik lees ook de berichtgeving en weet dat de griep is uitgeroepen tot een pandemie, maar waarom wordt er nu juist een vergrootglas op De Vierdaagse geplaatst, terwijl wij allemaal in het dagelijks leven risico lopen en er voor ons geen wasbakken op elke hoek van de straat staan. Neem Schiphol, grote dance-festivals, een warme dag op het strand of een willekeurige zaterdag in het centrum van Amsterdam: Ook daar lopen duizenden mensen als mieren op een paar vierkante kilometer.

Foto: plein.nl

Gelukkig probeert de organisatie van De Vierdaagse de kalmte te bewaren, in tegenstelling tot veel media, en laat ze het ANP het volgende weten: "De Vierdaagse gaat gewoon door. We willen geen paniek zaaien door mensen bij voorbaat te waarschuwen voor de griep."

Elvis Presley event, nostalgie ten top

Breda stond afgelopen weekend rock-and-rollend op z'n kop. Het Elvis Presley event vond plaats, met een machtig mooi concert door de originele bandleden van de overleden entertainer en met Elvisfan Bastiaan Ragas achter de microfoon en allerlei grote en kleine events rondom dit fenomeen. Er is zelfs een straat vernoemd naar het alter-ego van Colonel Parker, de enige echte Andreas Cornelis van Kuijk, de manager van de artiest.

 

Grappig genoeg waren twee 'High Profilers' direct en indirect betrokken bij deze unieke happening. Onze vaste fotograaf Robert Aarts was namelijk een van de organisatoren van dit bijzondere event, en High Profile's Daniëlle Lemmers, een onzer account managers, vertelde in de wandelgangen van de redactie al dat er op Bredase zolders van verre familie gezocht was naar unica en andere bijdragen voor de expositie. Spannende verhalen tijdens de lunch. Over Brylcreem, Crying in The Chapel en jaren zestig synthetische zweetstof. Natuurlijk ging onze collega kijken! Hieronder haar relaas.

'Jullie vroegen  mij iets te schrijven over de tentoonstelling 100 jaar Parker, 1000 x Elvis. Nou allereerst moet ik kwijt dat ik natuurlijk met andere intenties naar een dergelijke tentoonstelling toega. Het is namelijk zo dat mijn zoontje familie is van wijlen Colonel T. Parker, geboren als Andreas Cornelius van Kuijk en manager van werelds grootste artiest Elvis Presley. Uiteraard ben ik daarnaast ook Elvis fan, maar dit detail maakte het toch wel extra bijzonder.

Bij binnenkomst in het Holland Casino van Breda waar deze tentoonstelling plaatsvond, kreeg je gelijk al het gevoel even in de glitter and glamour wereld van Parker te zijn. Hij bracht namelijk de laatste jaren van zijn leven hoofdzakelijk in de casino’s van gokstad Las Vegas door.

Eenmaal boven in de zalen bekroop mij naast verbazing het ongelofelijke gevoel van hoe het toch mogelijk is om 32 jaar (!) na dato, na het overlijden van een Beroemd Persoon, nog zoveel belangstellenden  bij elkaar te krijgen. En wat meer is:  die met zijn allen ook nog bereid zijn zoveel geld uit te geven.

Anderzijds: hoeveel mensen er nog steeds bakken met geld verdienden aan deze legendarische artiest.

 

In 4 dagen tijd bezochten ruim 11.000 mensen deze tentoonstelling, stond men in de rij voor een gesigneerde Elvisfoto door Ed Bonja, de persoonlijke fotograaf van Elvis, liet men de euro's rijkelijk rollen aan boeken, cd’s, dvd’s, posters, petjes, sieraden tot zelfs babyhemdjes aan toe. Hoe ongelofelijk ik het ook vond, ook ik kon het uiteraard niet laten. Je kon niet anders denken dan “een dergelijke kans krijg ik misschien nooit meer”.

In de kapel (jawel!) van het Casino (een voormalig klooster) stonden alle kostuums, gitaren, sieraden, foto’s riemen, brieven en zelf het kladje van “I did it my way” opgesteld. Ook een heus Elvis Presley boardspel ontbrak niet.Daartussen vond ik ook de vitrine met de stukken van het privéleven van Parker. De foto’s van zijn ouders en broer en zussen, de brieven die hij naar huis stuurde vanuit Amerika en uiteraard zijn beroemde cowboy hoed.

 

Al met al, was het een bijzondere bijeenkomst van mensen welke net als ik, geïnspireerd zijn door de mythe, het mysterie, het ongeloof, de muziek, Parker en alles wat rondom deze artiest aller tijden Elvis Presley heerst.'

Daniëlle Lemmers

Muzikanten met een handicap gaan 'all the way'

In het glooiende, bosrijke gebied tussen Nijmegen en Groesbeek, vond afgelopen zondag onder een stralend zonnetje een bijzonder jubileum plaats: All the Way Music , het artiestenbureau voor mensen met een handicap, gaf er ter afsluiting van de viering van het 12 ½ jarig bestaan een prachtig buitenconcert. Samen met de speciaale gast Xander de Buisonjé en de Zwolse Muziekschool.

 

Elke keer als ik de mensen of het management van All the Way Music weer ontmoet, doet het me iets bijzonders. Deze artiesten zijn geen zielige mensen, zoals de onwetende buitenwacht wellicht snel geneigd is te denken. Niks geen sentiment, zij brengen kwaliteit. Daar staat hun hoge opleiding garant voor; de blinde zanger en pianist Bert Louissen heeft bijvoorbeeld het conservatorium afgerond. In elk van de twaalf artiesten van dit unieke artiestenbureau (het enige artiestenbureau in Europa voor mensen met een handicap) zit een bijzonder verhaal. Zoals in Nici Apfel. Zij werd te vroeg geboren, woog slechts 600 gram en kwam blind ter wereld. Maar dankzij haar doorzettingsvermogen en met steun van haar ouders, die altijd vanuit mogelijkheden en nooit vanuit beperkingen denken (hun motto is; ‘Alles is mogelijk totdat het tegendeel is bewezen’) heeft ze haar stem als een nachtegaal gepolijst en is ze zangeres geworden, die te boeken is voor feesten, partijen en evenementen. Zondag beleefde zij haar dag in de zon: uit handen van haar fan Xander de Buisonjė kreeg zij het eerste exemplaar overhandigd van haar eigen, nieuwe CD. Een album vol met Nederlandstalig repertoire, voornamelijk musicalnummers.

All the Way Music is een initiatief van de Stichting Cardo. Deze stichting zet zich in voor een volwaardige deelname van mensen met een lichamelijke beperking of een mentale handicap aan de samenleving. “Wij geloven in de ontwikkeling van talent voor mensen met een handicap,” vertelt de drijvende kracht Stefan Rutgers. “Dat doen we op cultureel en op sportief gebied”.  Het mooie is dat de initiatieven die in de loop der jaren op dat vlak zijn ontplooid, allemaal op elkaar aansluiten en in elkaar over grijpen. Eerst een talententour in 75 theaters in Nederland voor mensen met een handicap, daaruit ontstond het artiestenbureau, dat inmiddels honderden optredens in binnen- en buitenland heeft verzorgd. Het mooie is ook dat er integratie op twee manieren plaatsvindt: niet alleen trekken de artiesten met een handicap er op uit, ook halen ze de ‘gewone’ samenleving’ naar hun eigen ‘thuisbasis’: hun eigen theater Cardo in Groesbeek, waar ze regelmatig samen met bekende Nederlandse artiesten, zoals Ilse de Lange, Marco Borsato, Xander, enzovoort optreden, is tevens een netwerklocatie voor businessclubs.

 

Stichting Cardo heeft de komende jaren nog een aantal initiatieven op stapel. In het blad Events zal ik er dieper op ingaan, maar ėėn project wil ik er alvast uithalen: dat is het project ‘Kijk op Talent’, een muzikale talentenjacht voor mensen met een visuele handicap. Stefan Rutgers: “In Nederland wonen 60.000 mensen met een visuele handicap: blinden en slechtzienden. Het kan niet anders of onder hen bevinden zich veel mensen met een muzikale gave. Blinde mensen hebben namelijk een uitstekend ontwikkeld gehoor, en muziek is voor velen van hen een belangrijke vrijetijdsbesteding. Kijk maar naar All the Way Music. We hebben drie muzikale talenten met een visuele handicap, Nici Apfel, Bert Louissen en Bob Bullee. Via een landelijke campagne gaan we alle 60.000 mensen met een visuele handicap benaderen. Als slechts 1% een muzikaal talent heeft, hebben we al 600 kandidaten. Via regionale voorrondes in het voorjaar 2010 werken we toe naar de finale in november 2010. Wij bieden de echte talenten de mogelijkheid door te stromen naar All the Way Music, zodat ze van hun hobby hun beroep kunnen maken.  Voor de groep die de stap naar het artiestenbureau net niet kan maken, starten we een kweekvijver, die onder begeleiding van professionals bijscholing krijgen. ” Stichting Cardo start het project Kijk op Talent op verzoek van Bartiméus Sonneheerdt, een stichting, die zich inzet voor structurele verbetering van de kwaliteit van leven van blinden en slechtzienden.

Vlak voor het afscheid vertrouwt Stefan Rutgers me uit de grond van de hart nog iets toe. “Te vaak worden mensen met een handicap beoordeeld op wat ze niet kunnen. Dat is onterecht. Ik voel me af en toe heel klein als ik getuige ben van de ambitie, de gedrevenheid en het doorzettingsvermogen van deze mensen. De blinde artiesten bijvoorbeeld stoten vaak letterlijk hun hoofd en hun benen tegen alles aan. Ze klagen nooit en geven nooit op. Ook als ze ziek, zwak of misselijk zijn, treden ze ’s avonds gewoon op. ‘Wat moeten jullie regelmatig toch hoge heuvels over’, denk ik dan weleens.”

Op de weg terug naar huis bedenk ik me dat de artiesten van All the Way Music inderdaad ‘all the way’ zijn gegaan; ze zijn van ver gekomen en hebben het ver geschopt.

Foto's: Paul Grefkens

Lof voor Taste of Amsterdam

Wat wereldwijd een terugkerend succes is, beleefde afgelopen - lang - weekend de eerste editie in de hoofdstad. Taste of Amsterdam, een exclusief culinair festival in het Amstelpark in Amsterdam. Het trok maar liefst 18.000 man publiek. En maakte een uitstekende, smaakvolle indruk.

Intertentrelaties ontvangst in de avondzon....

Dit jaar is namelijk de eerste editie voor Holland, Taste wordt al jaren gehouden in 19 andere wereldsteden, waaronder Kaapstad, Johannesburg, Sydney, Melbourne, Dublin, Cork, Dubai en Brussel.  Het is een prachtig culinair concept, verrassend,  zeker voor Hollandse maatstaven. Je kunt op een middag of avond wel 12 toprestaurants bezoeken, van die adressen waar je normaliter 3 maanden eerder had moeten reserveren. De beste chef-koks uit de stad en de regio zijn hier aanwezig, je kunt op een culinaire reis op dit festival. Alles wat met en rondom food te maken heeft in het hogere segment was aanwezig. Met kookworkshops, proeverijen, je smaakpappilen slaan al snel op hol. Het event is, daar komt het woord.... beleving. 

 

Proosten op de zomer met goede relaties

Intertent plaatste de spierwitte tenten voor dit nieuwe en jaarlijks terugkerende event, en dus opende Roland de Boer de flappen van zijn core-business vrijdagavond voor het ontvangen van zakelijke relaties, met goedgekoelde champagne en lekker ijskoud bier. Omdat er een steengoede jazzzangeres was ingehuurd, die samen met een percussionist/dj voor een heerlijk muzikaal sfeertje zorgde, trok zijn Intertent niet alleen veel relaties maar ook nieuwsgierige Taste bezoekers.

Zwoele tonen op een warme avond

Wat doe je op Taste? Minutenlang twijfelen, een plastic vorkje prikken bij Lute, Vis aan de Schelde of toch maar bij Sophia. Eten. Proeven. Nippen. Wegklokken. Loungen. Cruisen. En je verbazen over de goede organisatie en sfeer. Ook het publiek keek flabbergasted rond en al snel hoorde je om je heen 'morgen ga ik weer!' High Profile ging in de lange rij staan bij Garage/En Pluche. Voor hun entrecote. Botermals, vers bereid. De eerste avond ging er 80 kilo doorheen en deze vrijdagavond staan ze op 130 kilo vlees, verklapt de kok. Om dat te vieren nemen we nog maar een chocomousse toe... Want bij buurtent Sucre, Amsterdam's zoetste restaurant, is de rij met foodies nog veeeel langer.

Kakebeen: Blij met hoge opkomst

Organisator Henk-Jan Kakebeen van Downtown  Events is op the day after een blij man. 'We hebben ontzettend geboft met het weer, alle stortbuien en onweer is aan Taste voorbij gegaan. 18.000 bezoekers verspreid over 4 dagen is natuurlijk een gelukzalig stemmend getal voor de allereerste keer. Klapstuk van deze editie was de proeverij zondag van Chateau Petrus, waarvoor de nieuwe eigenaar en sommeliers waren overgekomen. De reacties van zowel het publiek als de deelnemers op deze editie zijn een en al lof. We krijgen nu al aanvragen voor Taste 2010!'

De Nationale Marketingdag 2009 | foto's

Met meer dan 60 sprekers in het seminardeel, 50 exposanten op de beurs, volle zalen en duidelijk meer bezoekers dan tijdens de eerste editie vorig jaar is de Nationale Marketingdag 2009, die gisteren plaatshad in het Nieuwegein Business Center (NBC) een succes te noemen.

Naar de foto's.

Marcel Schouten: 'Balinese gastvrijheid, daar kunnen wij wat van leren...'

Marcel Schouten nam ontslag bij Deloitte en koos voor een jaartje vliegende vrijheid in de wijde wereld. Samen met zijn vriendin en zoontje gaat hij van continent naar continent en bericht tussendoor en af en aan, dus onregelmatig, over wat hem, als ex-eventmanager, opvalt/tegenvalt onderweg. Doe er je voordeel mee! Marcel's eerste bijdrage.

We zijn nu ruim 3 weken onderweg en af en toe heb ik nog het gevoel dat we gewoon op vakantie zijn! Misschien normaal, maar dat zal wel gaan veranderen na een week of 5 à 6 want dan heb je het normaal gesproken wel gehad met de huidige norm van nederlandse vrije dagen. Wij hebben echter nog zo´n 48 weken te gaan!

 

Op dit moment (woensdagavond 24 juni) zit ik heerlijk op de veranda van ons huisje in Lovina Beach, Noord Bali. Dit is wel ff wat anders dan Sanur en Semanyak waar de de eerste 2 weken verbleven. Minder toeristisch maar wel heel relaxed. Bali is echt een fantastisch eiland, zon, zee en strand! Wat wil je nog meer? En dus vraag je je af, dit is toch een mooi plekkie om een incentive te organiseren. Bali heeft natuurlijk veel last gehad van de bomaanslagen in 2003 en 2005 maar krabbelt weer flink omhoog.

Ik lag op het strand, nippend aan een bir bintang en dacht: Waar zal ik eens over schrijven? Ik dacht aan een 5-sterren resort, namelijk het Sofitel Seminyak Bali (waar wij naast logeerden). Via een jaarclubgenoot (die VP HR Sofitel Asia en Pacific is, je weet wel wat ik bedoel!) kwam ik vrij makkelijk binnen bij de GM van het hotel, Xavier Cappelut. Hij verwelkomde mij samen met de Public Relations manager van het hotel, Viva Yuliana Dewi. Hier kwam de gastvrijheid van het eiland al direct tot uitdrukking want zonder afspraak een interview en een rondleiding krijgen hoef je in Nederland niet te proberen in zo´n 5-sterren hut (alhoewel als event manager van een grote organisatie misschien...). Echter ik kon geen visitekaartje meer overleggen (is wel ff wennen hoor!), zei alleen dat ik ontslag had genomen (als event manager van Deloitte natuurlijk), op wereldreis ben met vriendin en zoon en dat ik ´verhaaltjes´ schrijf over de eventbranche in het algemeen op plekken waar we komen voor het weblog van High Profile in Nederland.

Geen enkel probleem, bijna 1,5 uur trokken ze uit om te vertellen hoe dit hotel omgaat met de business. Ze hebben weinig B2B want daar is het eigenlijk te klein voor (140 kamers, een Grand Ballroom voor 200 pax en 2 subzalen) maar voor kleine executive clubjes leent dit hotel zich uitstekend. Zoals het bij een 5-sterren resort hoort voorzien van alle gemakken en zelfs een Royal Villa met 5 slaapkamers en een eigen zwembad (dat voor maar 1.250 euries per nacht!). Het is een leisure hotel wat een en al luxe uitademt. Met een bezettingsgraad van ca. 85% en een uitstekende roomrate (geloof mij maar!), weinig competion in de buurt maken ze zich (nog) weinig zorgen, crisis of niet. Het overgrote deel van de gasten komt uit Australie, gevolgt door Azië (vnl Japanners) en Europeanen. In dit hotel proberen ze de Franse gastvrijheid te combineren met de Balinese cultuur. Noem happy hour geen happy hour, maar Sunset Celebration, veel local traditions (kaarsen aansteken maar wel in een bepaalde volgorde) en liever iets teveel personeel dan dat gasten te lang moeten wachten op de service!

Maar om een ´ex eventmanager´ dan maar een idee te geven wat een ´local theme night´ inhoudt werden we uitgenodigd om de Balinese night in het Sofitel mee te maken. Natuurlijk kijken wij daar misschien wat anders (als ´vakidioten´) naar maar alles klopte die avond. Van de warme ontvangst bij de entree, compleet met Balinese band (klinkt en ziet er heel anders uit dan dat dweilorkestje die het publiek moet opwarmen bij een voebalwedstrijdje in de Vliert) tot aan de setting van het geheel! Uitkijkend op ondergaande zon wordt je met een cocktail ontvangen, mocht je plaats nemen op de loungebanken waar de kussens nog snel van werden opgeklopt en genoot je van de geluiden van de typisch balinese instrumenten en prachtige kleding.

Natuurlijk ben je in een andere stemming, natuurlijk is alles mooi als je de zon in de zee onder ziet gaan, natuurlijk zijn we een jaar op reis maar desalniettemin probeer ik wel alles weer te geven met een kritische blik. Maar neem van mij aan (voorzover jullie mij geloven, ja ook jij Schreurs!), het klopte deze avond:

1e Super bediening: (oa. van de hotelschool in Nusa Dua), perfect Engels, weet wat de gerechten inhouden, kent de wijnen van de kaart, houdt de glazen in de gaten (draait de fles rond, om druppelen bij het uitschenken te voorkomen), ruimt op tijd en op correcte wijze af.

2e Buffet: bij alle gerechten stond duidelijk wat het was en ook stond er altijd iemand bij die het vertelde. Supervers, á la minute gemaakt, voor ieder wat wils en niet in overvloed maar genoeg voor iedereen en niet de huis- tuin- en keuken gerechies die je bij de locale Amsterdamse Chinees aantreft.

 

3e Entertainment: Prima qua intermezzo tijd, maar ook qua tijdsduur. Niet te lang, niet te kort. De Kecak dans als hoogtepunt van de avond was een fantastisch beeld van ca. 40 man/vrouw dans en muziek met prachtige kledij en maskers. Niet op afstand maar bijna tussen het publiek in! Dat men op het einde van de avond met de dansers op de foto kan, ach dat hoort er dan maar bij denk ik maar!

4e De setting van het geheel: Het hotel leent zich ervoor, aan het strand, wuivende palmen, een warm briesje, vriendelijke mensen etc. Nee ik lul echt niet en loop ook niet te slijmen (waarom zou ik?). Dit is zoals het altijd in een 5 sterren hotel/resort zou moeten zijn. En laat me duidelijk zijn, dat is ook vaak zo, maar wat me altijd bij zal blijven is de de ECHTE gastvrijheid die je hier voelt. Dat hoort bij deze mensen en dat is waar het nog weleens aan ontbreekt in de Nederlandse/Europese hotels & restaurants van dit (of ander) niveau! Daar kunnen we nog wat van leren.

Terima kasih, dadada, sampai jumpa lagi!

PS

Diederik, hier kan je een uitstekende BBB organiseren! Regel ik wel een local team waar we in de finale tegen kunnen volleyballen. Heel veel plezier en veel succes met de organisatie!

Foto's: studio steenkamer

Eventmanager Huub Caris begint voor zichzelf

Huub Caris, een van de bekendste eventmanagers van Nederland (hij heeft tientallen jaren lang gewerkt voor AXA, en het afgelopen jaar voor Reaal, dat AXA overnam), gaat per 1 september voor zichzelf beginnen. Hij start dan het bedrijf EVENTcreatie, een bureau voor conceptcreatie. Bureaus, eventmanagers, directiesecretaresses en andere opdrachtgevers kunnen hem dan inhuren voor conceptcreatie, of om samen met hem creatief te brainstormen. Ook kunnen ze bij hem aankloppen voor advies en begeleiding op het gebied van locaties, catering en entertainment.

De afspraak met Huub vindt plaats op zondag 21 juni, bij de Hermitage, het gloednieuwe museum voor Russische cultuur in Amsterdam. Dat is geen toeval; Huub Caris is altijd in binnen- en buitenland op zoek naar nieuwe locaties. Net zoals hij voorop loopt in de zoektocht naar vernieuwend entertainment en naar spraakmakende cateringvormen. ’s Avonds is hij altijd wel ergens in een theater of op een festival te vinden. Die eeuwige zoektocht naar eventnieuws blijkt later deze middag nogmaals, als hij me meeneemt naar het gebouw van de Volkskrant aan de Wibautstraat. Op de zevende verdieping van dit gebouw bevindt zich sinds kort het hippe, kunstzinnige restaurant Canvas, dat een dakterras heeft met een adembenemend uitzicht over Amsterdam. “Weinigen kennen deze locatie, maar over twee jaar is dit een hot spot voor evenementen,” voorspelt Huub, die al geniet van het vooruitzicht.

Huub, de hamvraag: waarom ga je voor jezelf beginnen?
“De behoefte om creatief bezig te zijn, wordt steeds groter naarmate ik ouder word. De beste manier om die creativiteit de ruimte te geven, is voor mezelf te beginnen.”

Wat ga jij toevoegen aan het bestaande aanbod in de evenementenbranche?
“Ik houd me puur met conceptcreatie en advies bezig, dus ik ga heel nadrukkelijk niet zelf evenementen organiseren. Daardoor ben ik bijvoorbeeld geen concurrent voor eventbureaus.”

Is daar een markt voor?
“Absoluut! Zonder dat ik naar buiten heb gebracht dat ik voor mezelf ga beginnen, kloppen er al veel bedrijven voor advies bij me aan. Niet alleen voor pure conceptcreatie, maar vaak zoeken ze een sparring partner om samen even lekker mee te brainstormen. Dan blijkt dat als je mensen uit een bedrijf in een groep bij elkaar zet, er genoeg creativiteit opborrelt. Alleen ontbreekt het hen aan de deskundigheid om die creativiteit te vertalen naar evenementen, en dat is iets waarmee ik ze kan helpen. Ik houd de aanvragen die ik nu krijg, nog even on hold tot 1 september, maar dat er behoefte is aan advies op het gebied van conceptcreatie en aan creatief sparren is duidelijk.”

Huub, kun jij mensen die je niet kennen, even kort uitleggen wat jij op evenementengebied zoal gedaan hebt?

“In de jaren zeventig heb ik als marketing directeur van Equity & Law incentive programma’s ontwikkeld voor de Whitbread around the World race, dat is de voorloper van de Volvo Ocean Race. Nadat Equity & Law werd overgenomen door AXA Leven werd ik daar manager sponsoring en evenementen. In die periode heb ik onder andere vijf jaar op rij de AXA Contest georganiseerd, dat was een vernieuwend relatie evenement voor de assurantie tussenpersonen van AXA: klanten vulden na maandenlange trainingen zelf een deel van de show in. Ze deden aan trapeze, zongen samen met een beroemde tenor of maakten samen met Corneille een schilderij. Ook haalde ik artiesten, die opgeleid werden voor Cirque du Soleil, vanuit Canada naar Nederland om exclusief voor de AXA Contest op te treden.”

Dat klinkt behoorlijk exclusief!
“Dat is voor mij altijd een voorwaarde en tevens een van de grootste uitdagingen. Ik heb destijds zelfs in mijn functie omschrijving laten zetten dat ik bij geen enkel evenement mocht teruggrijpen op iets wat ik al ooit gedaan had. We hadden een verwende doelgroep, en die moest telkens weer verrast worden.”

Wat zijn in het eventvak nog meer uitdagingen?
“Als eventmanager is dat het bewaken van het creatieve concept. Dus niet zwichten voor de voorkeuren van de directeur, de bevliegingen van de interne opdrachtgever of de wensen van de leveranciers. Een creatief concept goed bewaken kan alleen als je er zelf helemaal in gelooft: als je dat goed kunt uitleggen, krijg je iedereen mee.”

Waar kunnen mensen je vanaf 1 september vinden?
“Vanaf die dag is mijn website in de lucht. Overigens ga ik de eerste weken van mijn nieuwe bestaan naar Zuid-Frankrijk om vakantie te vieren, een cursus Frans voor gevorderden te volgen en enkele theaterfestivals te bezoeken. Daarna ben ik helemaal beschikbaar voor de branche.”

De Hermitage: 'een reden om een dag langer in Amsterdam te blijven’

 Er zijn van die dagen dat je blij bent journalist te zijn. Bijvoorbeeld als je als eerste getuige mag zijn van iets heel moois. Zoals deze week van de opening van de Hermitage (www.hermitage.nl) in Amsterdam. Vandaag zal Koningin Beatrix en de Russische president Medvedev dit Russische museum in de Amstelhof officieel openen. Kijk vanavond maar naar het journaal of menige actualiteitenrubriek. Komend weekend gaat deze trekpleister van jewelste open voor het publiek.

Maar voordat Beatrix en Medvedev de lintjes vanavond mogen doorknippen, kregen 450 journalisten uit binnen- en buitenland een preview. Dat voelde als Sjakie in de Chocoladefabriek. Wat een tentoonstelling! Het leven aan het hof van de Russische tsaren uit de Romanov dynastie (die duurde van begin zeventiende eeuw tot begin twintigste eeuw) komt er tot leven. Via schilderijen, pentekeningen, kostuums, sieraden, accessoires, wapens, cadeaus, enzovoort.  De schatkamer van de Russische cultuur geopenbaard in een voormalig verzorgingstehuis aan de Amstel. Met per jaar twee verschillende tentoonstellingen: de aftrap is met de tentoonstelling ‘Aan het Russische hof. Paleis in protocol in de 19e eeuw.’

Wie de Hermitage in Amsterdam de komende jaren niet bezoekt, begaat eigenlijk een misdrijf. Dit is iets wat iedereen gezien moet hebben. De directeur van de ‘echte’ Hermitage uit St. Petersburg, Mikhail Priotrovski, heeft dat feilloos door: “Toeristen hebben vanaf nu een reden om een dag langer in Amsterdam te blijven.”
Even uitleg voor wie de Hermitage niets zegt. De Hermitage is het Winterpaleis dat tsaar Peter de Grote (ja, die man die vier eeuwen geleden naar Nederland reisde om hier les te krijgen in de schepenbouw) liet bouwen in de stad St. Petersburg (deze stad is vanwege het verblijf van tsaar Peter de Grote in Nederland planologisch geïnspireerd op Amsterdam).  Drie eeuwen lang was de Hermitage de regeringszetel en het hof van de tsaren. Na de Russische revolutie in 1917 en de val van het tsarendom werd de Hermitage een gigantisch museum (zes miljoen objecten, als je ze allemaal een minuut wilt bekijken ben je negen maanden lang acht uur per dag bezig) met  – vooral- Russische kunst (maar er hangen bijvoorbeeld ook Hollandse en Vlaamse meesters en andere buitenlandse kunst).  De Hermitage uit St. Petersburg wilde meer mensen in het westen de gelegenheid geven te snuffelen aan de Russische kunst. Om een lang verhaal kort te maken: dat werd Amsterdam en na twaalf jaar voorbereiding heeft Amsterdam zijn eigen Hermitage.

En in wat voor een locatie! De Amstelhof is een voormalig verzorgingstehuis (ter oriëntatie, aan de Amstel, niet ver van Carré), dat volledig is gerenoveerd. Vanbuiten is het een robuust, classicistisch gebouw (met een mooie, grote binnentuin, waar vind je dat nog in het centrum van Amsterdam?), vanbinnen straalt het pand een en al licht, lucht en ruimte. Binnen is alles spierwit geschilderd, overal is er daglicht (zelfs vanuit het dak). En er kunnen bedrijfsbijeenkomsten en evenementen gehouden worden. Uiteraard niet overal, maar wel bijvoorbeeld in het auditorium, in het moderne, strak ingerichte restaurant Neva en in enkele kleine vergaderzaaltjes. Ik denk dat het bedrijfsleven en evenementenbureaus staan te trappelen!

Social Media Event 09 | foto's | video

Social Media Event 09 @ seats2meet.com from punkmedia on Vimeo.

Social Media Event 09, een initiatief van Laura Babeliowsky en Erno Hannink, in samenwerking (denk ik) met seats2meet's Ronald van den Hoff en Mariëlle Sijgers, is een jaarlijks evenement waarin workshops plaatsvinden op het gebied van social media met onderwerpen als Twitter, LinkedIn en bloggen.

Op dezelfde dag, donderdag 11 juni 2009, vindt aansluitend de Mindz Summer Meet Up 2009 plaats, waarin naast de borrel als fundament de awards voor small business blog (voor iPhoneclub.nl) en Dutch Social Media Star werden uitgereikt (aan Petra de Boevere / meisje van de slijterij.

Aansluitend daarop drie sprekers: Cees Hoogendijk, Huub van Zwieten en Martijn Aslander met Jeroen Mirck aan side-kick.

Naar de foto's.
Naar de video.

Wat ons Jaarboek Evenementenlocaties al niet doet...

Zoals bekend geeft High Profile Uitgeverij diverse jaarboeken en Events,het tijdschrift uit, daarnaast maken we filmpjes met Events.tv en Locatie.tv en zeker ook deze website, Highprofile.nl, doet het prima in de markt.

Toevallig viel deze week het oog van een van onze medewerkers op een artikeltje in een plaatselijke krant uit IJsselstein. Daarin werd melding gemaakt van het bezoek van prinses Máxima aan het Fulcotheater.

En wat blijkt...de organisatoren (twee ministeries) van het evenement, een congres over microkredieten, waren voor de keuze van dit belangrijke zakelijke event, waarover een geheimzinnig waasje in verband met de aanwezig van de prinses was gelegd, gekomen na het raadplegen van óns Jaarboek Evenementenlocaties.

Dat stemt ons trots en blij.