House of Amsterdam: nieuwe hippe hotspot for parties

De hoofdstad is een fantastische locatie rijker, midden in het centrum aan de gracht, vol grandeur, marmer, hoge plafonds, Marcel Wanders behang, een en al chic en chichi. Wat je noemt a place totally fit for parties. Het Amsterdamse evenementenbureau Mynth Events heeft een goede neus voor alles wat nog nieuw is, het bureau beweegt zich in de wereld van fashion, glitter and glamour en heeft een klantenkring en opdrachtgevers waar de luxe van afspat. Martijn Machielsen, directeur - eigenaar van Mynth Events inviteerde 23 gasten categorie glamourkoppels, visagisten, pr-dames, eventmanagers én uiteraard High Profile voor een "house warming diner" in de allernieuwste hipste hotspot van Amsterdam: House of Amsterdam.

 

Uitsluitend kaarslicht in die marmeren entré, vandaar een wat donker filmpje van Martijn!

Een veel gangendiner van de hand van Sucre's chef-kok met als alcoholisch maatje geen grand-cru chateaus of exquise bubbels van allure maar cocktails van de hand van de Fabulous Shaker Boys. Zeven gangen goddelijk eten en zeven verschillende spannende cocktails. Dat gaat een taxi huiswaarts worden...

Martijn wilde dolgraag een avond met gezellige en lieve mensen, samen informeel heerlijk eten en drinken, in wat hij noemt de mooiste locatie van Amsterdam om deze onder ieders aandacht te brengen.  Beautiful people zijn deze avond ingehuurd om de deur te openen, jassen aan te nemen, de bordjes en de drankjes te serveren. Een kanjer met blond haar, met een paar benen tot lijkt wel achter haar oksels, op hoge pumps, strak zwart jurkje aan. Hé nog zo'n mooie lange meid. Wat blijkt: More Than Models presenteert zich deze avond ook aan ons selecte gezelschap, de eigenaresse vertelt mij trots dat ze verhuisd zijn van de Leidsegracht naar dit waanzinnig fraaie pand aan de Herengracht.

 
  
Mijn tafeldame deze avond: Karen Swerink, hoofdredacteur Glamour, daarnaast zit weer modejournaliste van De Telegraaf Michou Basou. Aan de rechterzijde zit, verscholen achter joekels van zilveren kandelaars met brandende kaarsjes dus in zeer flatteus licht de visagist Thijs Willekes, Lieke van Lexmond is er, de volgende dag won ze de Talent Award van Televizier dus taaide ze deze donderdagavond vroeg af, en kijk eens aan: Bastiaan van Schaik, de modestylist...Eric Kusters loopt binnen, zoent bijna alle aanwezigen, voor ook hij zich vol overgave op een cocktail stort. Regi Blinker zit aan tafel, verderop spot ik Beertje van Beers. Nou nou. Maar niet alleen bekend Nederland is aanwezig, de eventmanager van Wella, de pr-dame van Pommery en Moet et Chandon vonden het zo'n leuk initatief van Mynth, zo'n invitatie leg je niet naast je neer...

We eten deze avond magistraal, gebracht onder de paraplu van Mynth Food, maar created and cooked door Peter Scholten van restaurant Sucre. Als ik hem na afloop complimenteer met zijn verrassende kooktalenten en smaakcombinaties kleurt hij verlegen. Maar de man die ik dolgraag wil spreken, Rob, de uitbater van House of Amsterdam, heeft het te druk met alle complimenten in ontvangst nemen. Iedereen is het wel eens, dit is pas een toplocatie voor feesten en partijen. Je kunt er zelfs trouwen! Er blijkt ook een loft te zijn die het bekijken waard is, maar ik moet een vervolgafspraak maken met Rob om meer te weten te komen over de plannen en wat er staat te gebeuren in het voormalige Theater Instituut. Het Marcel Wanders museum gaat er bijvoorbeeld volgend jaar komen. Dus dankzij dit besloten diner ga ik er van de week op de koffie.

Nu we er toch zijn: WTC Leeuwarden

Voor ons kwartaalmagazine Events moest ik in het WTC Leeuwarden zijn. Als ik heel eerlijk ben, had ik geen hooggespannen verwachtingen van de locatie: een statisch, kleurloos gebouw met – zoals we zo vaak te zien krijgen – banqueting rooms, restaurants en congresruimten. Ja, het is inderdaad een statisch gebouw aan de buitenkant en het heeft alle faciliteiten die de MICE markt zoekt. En nee, het is allesbehalve saai of kleurloos! Eenmaal binnen ontvouwt zich een ruimtelijke, sfeervolle entree, lounge en receptie waar ene Carla mij vriendelijk te woord staat.


Buitenkant van WTC Leeuwarden

Nieuwste aanwinst
Een paar minuten later geeft Roger Wiersma, assistent-manager Congresses & Events, mij een uitgebreide rondleiding in de nieuwste aanwinst van Leeuwarden. Allereerst krijg ik de zalen op de begane grond te zien die via het WTC Plaza bereikbaar zijn. Met namen als Moscow, Sydney en Beijing wordt mij direct duidelijk dat WTC Leeuwarden zich in ieder geval richt op de internationale congresmarkt. In de zalen met audiovisuele ondersteuning is een beamer met scherm aanwezig evenals een vaste geluidsinstallatie.


Boardroom

Huiselijk en luxueus
Dan vervolgen we de tour naar de bar, de brasserie en het restaurant ‘The Globe’. Huiselijk en toch luxueus met een gevarieerde, onvervalste wereldkeuken. Een kijkje achter de schermen, in het territorium van chef-kok Jos Dam, leert mij dat kwaliteit hoog in het vaandel staat.

Banquiting rooms
Op de eerste en tweede verdieping zie ik nog meer banqueting rooms met namen als Paris en London en een enorme, gestoffeerde zaal van ruim 750 vierkante meter, genaamd New York. Ook hier zijn verborgen vernuftigheden zoals beamers, zes schermen, verduisteringsmogelijkheden, verwijderbare tussenwanden en climate control. Op de elfde verdieping komen we in Zaal Panorama met Bar Eleven, met een fantastisch panoramisch uitzicht over de stad Leeuwarden.

WTC Plaza 

In Events november meer...

Dit is in een notendop het vernieuwde WTC Leeuwarden en dan heb ik het nog niet eens over het aangrenzende Holland Casino, het inpandige Westcord hotel (met – het moet gezegd worden – hotelkamers waar je U tegen zegt) of het Expo-gedeelte gehad… Kortom: lees de rest in Events van november! Dan ben je op de hoogte van de mogelijkheden, de achtergronden, de ins & outs en de nuchterheid van de Fries, met als geïnterviewde Wilco Camp, Manager Congresses & Events.

Op halal dinnercruise met de sjeik

Het motregent. Mooi moment om in de avonduren een boottocht te maken door de Amsterdamse grachten. Sneu voor de sjeik! Dag uitzicht op romantische pandjes,vanwege de beslagen ramen van de rondvaartboot. Maar hij geniet zichtbaar. Na vormelijk handenschudden en beleefdheden uitwisselen "what a clean city is Amsterdam" (nou hoor je het eens van een ander!) op de aanlegsteiger van Holland International op de Prins Hendrikkade stapt sjeik Harb Salem Al Zawaideh goedgemutst, hoewel hij draagt zijn geruite kaffihey, aan boord. Samen met zijn neef en zakenpartner Motlak Al Zawaideh, beiden in vol Arabisch ornaat. Smetteloos wit, met open sandalen. We hebben een overeenkomst gevonden, in ons beider land kan het flink afkoelen....

Ons bonte gezelschap trekt bekijks. Flits, flats klikken de cameraatjes. Voor het laten slagen van Zawaideh Insights, het nieuwe trainingsprogramma dat via Carlson Wagonlit Travel Meetings & Events het Nederlandse bedrijfsleven gaat veroveren en zich gaat afspelen in de woestijn van Wadi Rum in Jordanië is de naamgever aan het programma uitgenodigd. Op zijn zandgrond gaat men het avontuur aan!  Dus komt  hij een week lang kennismaken met de Hollandse cultuur en gebruiken, en typisch Nederlandse natuurelementen. Hoe organiseer je dat? Met o.a. een rondvaart, inclusief motregen.

De programma’s - onder de naam Zawaideh Insights, so far and yet so close - zijn o.a. inzetbaar bij vraagstukken op het gebied van leiderschap, strategie en (individuele) ontwikkelcompetenties. Sjeik Harb Salem, hoofd van één van de oudste bedoeïnenstammen met leiding over 7.800 stamleden heeft zijn woestijngebied exclusief beschikbaar gesteld voor de programma’s die worden aangeboden deze wintermaanden. Als geen ander weet hij wat teambuilding is, een tribe leiden is teambuilding tot op het bot in zijn optiek. Leven of overleven wij dankzij onze individualistische mentaliteit en maatschappij, in zijn land is het groepscollectief de normaalste zaak van de wereld. Daar is het WIJ, hier IK.

 

Rechts op de foto Moltak, compaan, neef en zaakwaarnemer van de sjeik. En helft van een muntstuk...

Tijdens een van haar reizen ontmoette Margôt Fabery de Jonge van FAB4U sjeik Harb. Haar eigen ervaringen opgedaan in zijn natuurlijke en zeer authentieke habitat, zijn charisma, zijn pragmatische houding en filosofisch getinte levenswíjsheden hebben haar op het idee gebracht met dit gegeven verder te gaan. Samenwerken, het beste van twee werelden laten vervloeien tot één geheel. Om dat te bewerkstelligen - krijg een sjeik maar eens zo gek dat ie zijn tenten als locatie afstaat en zijn gebied openstelt, een tipje van de sluier oplicht -  en het concept tot in de puntjes uit te werken, reisde ze, soms met Mirjam de Rooij en Gilbert Bookelman (Centalis), zes keer heen en weer tussen beide landen om de puntjes op de business i te zetten. Een project waar de passie zo is wel duidelijk, bij alle betrokkenen van afspat.  Vervolgens werd alles gedegen vormgegeven in een samenwerkingsverband  tussen CWT Meetings & Events, FAB4U, It's Gonna Happen! en  trainings- en coachingsbureau Centalis.

Margot: 'Ongeacht met welk doel men aan het trainingsprogramma deelneemt, versterken van het team, missie en visie en strategie overdenken, of de persoonlijke ontwikkeling van high portentials uitdiepen, de kracht van de woestijn en de wijsheden van de bedoeïenen zorgen ervoor dat er verbluffende resultaten behaald kunnen worden. Je gaat je vraagstukken van een compleet andere invalshoek bekijken. Dit draagt bij aan het verruimen van bestaande denkkaders. Voor, tijdens en na een training is er professionele begeleiding  door een ervaren Nederlandse trainer/psycholoog die de beoogde doelstellingen bewaakt. De woestijn is een magische plek, waar je afstand neemt van aannames, veronderstellingen, ingesleten patronen."

De sterrenhemel als Powerpointpresentatie?

Maar deze avond gaat mijn interesse uit naar mijn tafelheer, de sjeik. Hij vertelt me in onberispelijk Engels dat hij en zijn neef Motlak, een afgestudeerde econoom, al sinds hun jeugd als een munstuk zijn. Een oud nomade gezegde schat ik voor het gemak maar in. De een heeft de ander nodig, dan weer ligt de een op kop, dan weer neemt de ander het voortouw? Een mooie vergelijking die alles zeg over dit duo. Hij vertelt mij prachtige verhalen over vroeger en nu, en anecdotes. Typisch zo'n man aan wiens lippen je blijft hangen omdat wát hij zegt de spijker feilloos op z'n kop raakt. Je op het verkeerde been zet, of in de goede richting. Of ineens met inzichten komt waarvan je bij jezelf denkt 'Verrek, zo kan het óók, op deze manier heb ik dit dilemma nog nooit bekeken." Zijn afstand tot een situatie geeft mij ineens perspectief. Hij geeft voorbeelden van zijn wetgeving welke niet veel afwijken van die welke door de regering zijn opgesteld. En dat koning Hussein na een bezoek aan zijn stam zo onder de indruk was dat er een week later al een pijplijn voor watertoevoer werd aangelegd.

 

á Table! Links Gilbert van Centalis en rechts Jeroen en Yolanda van CWT Meetings & Events 

Een van m'n vragen is zijn eerste indruk. Zijn antwoord: "Jullie ervaren tijd als iets heel kostbaars." Diplomatiek of een weloveroverwogen doordenker? Diep in mijn hart houd ik mijn hart vast als de bediening ons tafeltje bereikt. De champagne weigert hij uiteraard, moslim nietwaar. Met het menu is rekening gehouden, alles volgens order keurig halal. In dit geval wil het zeggen: zalm als hoofdgerecht en er zit geen whisky in de garnalencocktail. Maar bij de amuse aan het begin van de dinnercruise zijn z'n ogen als groot als schoteltjes. Je ziet hem bijna denken: 'Eten die Hollanders zo?? 'n Plukje kreeft op een babylepeltje en geitenkaas in een borrelglaasje?? Drie schilfers tomaat als groente?"

Sir sjeik, we kunnen nog veel leren van elkaar! Op naar Wadi Rum wat mij betreft.

People, give a shit and watch this! (en lees daarna het dossier nieuwe media)

Jaaaaaah, lieve mensen. De nieuwe Events is uit en nu weet ik dat in deze time of information overload het krijgen van aandacht een sport op zich is. Maar ik wil deze wedstrijd winnen. Ik heb een 5 pagina groot dossier geschreven over nieuwe media, met als onderliggend thema 'het willen delen'.

Pagina 50 tot en met 57. Ik heb mijn ziel en zaligheid in dit stuk gelegd. Dus lees het! Of nee, kijk eerst de video hieronder van de presentatie die Gary Vaynerchuk gaf als afsluiter van Emerce eDay in de Van Nelle Ontwerpfabriek precies twee weken geleden en lees dan mijn stuk.



Of nee, kijk eerst nog even deze videoreeks die ik gemaakt heb van de presentatie van Martijn Aslander (de afsluitende keynote spreker van het komende High Profile New Media Congres), een videoreeks die mijn online leven heeft veranderd en versneld (met Google Reader en tips om e-mail weg te werken). En een videoreeks van 12 video's die bij elkaar op dit moment precies 12.750 keer bekeken zijn.

En nog wat, komen die pagina's over nieuwe media nog online?

Rode Loperleed tijdens opening RAI Elicium

'Een unieke kans, a once in a lifetime, mijn one-minute-of-fame!' Dat moet een hysterische cameravrouw van Blauw Bloed - het royaltyprogramma van de publieke omroep - gedacht hebben toen ze hoorde dat Prins van Oranje, Willem-Alexander himself, de openingshandeling zou verrichten van RAI Elicium.

Rode loperleed
De vrouw was bloedfanatiek en rende zelf wel tien keer de rode loper op en af, op zoek naar een geschikt camerastandpunt. Dat bleek mijn plekje te zijn... Ik liet haar netjes naast mij staan, maar ook dat was nog niet genoeg: "Kijk je wel uit dat je niet met jouw fotocamera in mijn beeld komt?!" Oké, dat gun ik haar nog (hoewel op een rode loper geldt: ieder voor zich!). Maar toen de dame in kwestie, gewapend met camera op armstatief én stagiaire, mijn tas ook nog opzij trapte, vond ik het welletjes. En dat vond Wouter Zoon van de RAI ook: "Zeg, deze mevrouw van High Profile staat hier al een tijdje... Nu duw je haar opzij en trap je ook nog tegen haar tas. Dat is niet netjes, mevrouw!" Dus, nog bedankt Wouter!

 
Een oplettend oog haalt het Blauwe Bloed er zo tussenuit... ;-)

Tien seconden later, toen de Prins met veel stampij arriveerde (lakeien in het gareel, RVD functionaris die zenuwachtig alles in de smiezen hield, motoragenten op elke hoek van de straat), leek een andere hoek mij toch beter en liet ik de Blauwe Bloedjes genieten van hun fraai uitgekozen uitzicht... op de ruggen van de Prins en Hans Bakker, CEO van de RAI.

 
Mijn camerastandpunt had succes! De Prins lolt met Hans Bakker van de RAI.

Opening Elicium
Zo, dat moest ik even kwijt. Dan nu de opening van het Elicium: Al maanden stond het in mijn agenda: RAI Elicium opent officieel haar deuren. En al weken was bekend dat Prins van Oranje de eer had om dat te doen. Geen deuren werden geopend en er kwamen ook geen lintjes aan te pas. Wel werd Elise, het lieflijke karakter van Elicium, tot leven geroepen. En de Prins mocht een grote kartonnen versie van Elise ophangen in een gecreerde wensenmobile. Daarmee was de kous af en Elicium geopend.


 
Prins van Oranje verricht de openingshandeling van RAI Elicium.

Vervolgens kon het publiek, denk aan horecabaas Paul Hermanides, burgemeester Job Cohen, hoge functionarissen van KPN, JC Decaux, ING, en Miljonair Fairs' Yves Gijrath, genieten van een korte lichtshow van live marketingbureau MOVE. De show was mooi, kort en krachtig! Een prachtige zangeres, met de kenmerken van Elise (paarse haren, een zwierige witte jurk) zong de sterren van de hemel terwijl lichtelementen het geheel compleet maakten. Na deze show werd de Prins (en dus ook de pers, o.l.v de RVD) begeleid naar een kunstwerk van Giny Vos: Het Kristalpaleis. 

 
Het Kristalpaleis gemaakt door Giny Vos wordt uitgebreid bekeken door het hooggeplaatst bezoek.


Op rolletjes
Eindelijk weer eens een opening waar het voor bedoeld is: in het kort een uitleg wat de mogelijkheden zijn van de nieuwe locatie (lees het artikel in Events van september), een strakke opening en een mooie show met veel publiek. Als dat geen bounce them back oplevert... En dan tot slot nog even een complimentje aan Katelijn Wilhelmy die alles tot in de puntjes geregeld had en zelfs tien minuten voor tijd nog geduld kon opbrengen voor een opgewonden cameravrouw... Chapeau!

 
Katelijn Wilhelmy, corporate communicatiemanager van de RAI.

Bekijk hier de fotoreportage
Foto's: Barbara van Baarsel

PICNIC 09: kick voor de Internet elite?

Het driedaags multimediaal crossover event PICNIC,  dat momenteel in en rond de Westergasfabriek speelt, is dat een feestje dat nu al vier jaar op rij de internationale Internet-elite aantrekt? Het programma ziet er goed uit. Keynote speakers, Grote Namen,  waar veel geld voor moet worden neergeteld, maar ook seminars en labs waar krappe beurzen op los kunnen gaan.'t Picnic Festival: wie komen daar eigenlijk? Nerds? Wizzkids? Hackertjes? Slimme ICT-boys and girls? Webdesigners? Who is shaking the Twitter Tree?

High Profile ervaarde bits and pieces in de wondere digitale en dynamische wereld barstensvol technologische hoogstandjes en interactieve ervaringen. Kicken!

Het aantal laptops -  waar écht iedereen mee rondsjouwt - is niet te tellen. Een broedplaats van creativiteit met veel exposure voor fun maar vooral een laboratorium van vernuftigheid, zoveel is wel duidelijk. De graslucht die uit de Gashouder dwarrelt trekt aardig wat netwerkers aan. Daar is de locatie ook voor bedoeld. Lekker los sfeertje, houten banken, prima koffie van Cantina Mobile. Het lijkt wel een stadspark hier! Sylvester Lindemulder is als art-director verantwoordelijk voor het creatieve concept, een man die werkt in moods en sferen en dat had hij voor ogen voor deze editie. MVO, beetje alternatief, een verademing, bijvoorbeeld nu eens niet die obligate cateraar.
Dus..vlij maar neer op de Fatboys, koptelefoontje op van de Silent Disco, laptop aansluiten en off you go. Gratis ijsco erbij, inclusief Microsoft sparkels en blauwe spikkels. Pardon??

We spotten een bekende! Michel Buchner van LiveLab, in coproductie met LiveHouse,  is actief voor Microsoft. LiveLab heeft - binnen 8 weken -  als concept een creative park bedacht en neergezet voor de gigant om "hiermee een andere kant van Microsoft te benadrukken":

In het park een Twitter tree, die Silent Disco en een Half Pipe. Om 11.00 uur sharp is er deze morgen een wereldwijde launch van een nieuw Microsoft product, ontwikkeld voor een niche-deel van de doelgroep. En die zit er dan ook, geconcentreerd naar de spreker uit Amerika te luisteren.
Sponsors, o.a. Vodafone, PostCode Loterij  hebben elders een fraaie stek.

Alle gebouwen zijn in full swing, er is immers een interessante conferentie, en buiten is ook van alles te beleven. Bij binnenkomst bij het registratiepunt voor de pers krijgen mijn collega Barbara en ik naast een lanyard met het bekende rode koord  IAMsterdam ( Amsterdam zet zich graag op de kaart als creatieve stad, en ja ja burgemeester Cohen en minister Plasterk lopen hier vandaag rond) maar daaraan hangt ook een roze hartje met in grote witte letters het woord  IK.

Leg uit.

Wat blijkt, aan de andere kant van het hartje staat de tekst. "The IKtag connects your social network profile with the world".

Dat willen we wel eens meemaken, dus op naar de busstand van Mediamatic, een Amsterdams bedrijf dat dit fenomeen heeft ontwikkeld. Met de RFID chip ín het hart kunnen bezoekers een challenge aangaan. De IkWin / Google battle. Wie schiet omhoog naar de sky qua ranking? De collega of jij? Je stapt allebei in een bakkie, schuift de tag voor een apparaat (alsof je bij Albert Heyn boodschappen scant) en je weet je Google ranking. You win girlie. 

Met de Ik/tag kunnen ook foto's 'Ik/Cam"gemaakt worden, welke onmiddellijk met je naam en toenaam op allerlei schermen geprojecteerd worden. Je kunt met de tag ook meedoen een een Mobile polling. Barbara en ik zien giga veel toepassingen voor de evenementenbranche. Stel, een partij met 5.000 m/v in Ahoy. Je bent je partner of collega kwijt, via schermen kun je de persoon, staat bij uitgiftepunt B in hal 3, traceren.Geweldige ontwikkeling.

Dynamiek, creativiteit, inspiratie door innovatie... we kicken, Bar en ik. En lopen co-founder van Picnic, Marleen Stikker tegen het lijf. Zij is met Bas Verhart de drijvende kracht achter dit evenement. Ze heeft een paar minuten voor High Profile, Barbara pakt haar kans en ons nieuwste redactieknuffel en gadgetje: de FLIP ULTRA HD. Klik hier voor de video.

PICNIC wordt groter en groter en gaat zelfs internationaal, zo meldt Stikker. "We zijni n juni voor het eerst in New York geweest en hebben daar PICNIC Salon neergezet en we zijn in gesprek met Sao Paulo, Berlijn, Vancouver. Het succes van PICNIC is de combinatie van de labs, onze sprekers, je kunt er fantastisch goed netwerken en de innovaties die op de markt gaan komen beleven. Ze worden hier uitgetest. Weet je dat er op het terrein mensen rondlopen met een horloge om dat de CO2 uitstoot meet??"

Wauw! En dat maakt PICNIC zo kicken. Op naar de toekomst!

De Doelen gaat recht op zijn doel af!

Na maanden van bouwherrie in plaats van klassieke muziek, stof, vooral heel veel stof, is de Doelen in Rotterdam afgelopen vrijdag na een renovatie van vijf maanden heropend. Belangrijke relaties en trouwe abonnementhouders waren uitgenodigd voor het eerste concert in de vernieuwde Grote Zaal. Ook High Profile Uitgeverij was hier uiteraard aanwezig om te zien en te voelen wat de Doelen aan vernieuwing heeft ondergaan.

Nog geen maand geleden liep ik (evenementenorganisator binnen High Profile Uitgeverij) door de foyers van de Doelen zonder enig idee te hebben van waar ik mij bevond. Niets leek nog er op een foyer. Toen was het ineens afgelopen vrijdag en zag alles er weer spik en span uit. Vooral voor de medewerkers van De Doelen een euforisch gevoel om weer muziek door de gangen te horen. Voor anderen niet anders dan anders, alsof er niets gebeurd is, weer terug in de vertrouwde Doelen na het ‘zomerreces’. Tippend aan een glaasje champagne, hoor je mensen om je heen zich afvragen wat er nu eigenlijk veranderd is. 

Bij binnenkomst was het al duidelijk: de voorportaal is voorzien van een nieuw gezicht. De luifel heeft het oude gezicht teruggekregen (oorspronkelijke luifel uit 1966) en is voorzien van een frame met vervangbaar geveldoek. Als evenementenorganisator zie je het gelijk: daar kan ik mijn evenement een eigen gezicht mee geven. 

De start van het concert nadert en we gaan op zoek naar onze plaatsen. Met een echt ‘vipgevoel’ zetten we de gang in naar de vernieuwde loges, gebruikmakend van de nieuwe bewegwijzering. De zaal binnenkomend is het voor iedereen gelijk duidelijk: nieuwe stoelen. Na veertig jaar trouwe dienst, zijn de stoelen vervangen door een luxere variant met een prachtige paarse kleur, wat de zaal een nieuwe, luxe uitstraling geeft. Wat er verder veranderd is in de zaal? Voor het blote oog bijna niet zichtbaar, maar grondig is het zeker. 

Techniek …heel veel techniek
Vooral voor technisch grotere projecten is de zaal nu beter geschikt. Een nieuw (ingebouwd) technisch plafond is voorzien van een grote hoeveelheid theatertechniek waarin ook een projectiescherm is aangebracht. Lichtbruggen en luiken met nieuwe lichtposities, (op afstand bestuurbaar) zorgen voor meer (hoe kan het ook anders) lichtmogelijkheden. Een nieuwe achterwand, waarvoor drie rijen stoelen moesten wijken heeft gezorgd voor een betere akoestiek achter in de zaal en er zijn ruimtes gecreëerd voor onder andere opnamefaciliteiten. Het nieuwe zaallicht zorgt ervoor dat galajurken mooier tot hun recht komen en kan bij kleinere evenementen zelfs de zaal intiem maken. De nieuwe klimaatvoorziening zorgt voor een optimale temperatuur.

Het concert begon en ook hier was een vernieuwing duidelijk merkbaar. Rudy Voogd, de voorzitter van de Raad van Toezicht van de Doelen opende de avond met een speech die niet voor iedereen goed  verstaanbaar was. Er was helaas geen gebruik gemaakt van de geheel vernieuwde spraakversterkingsinstallatie die juist ook sprekers beter tot hun recht doen komen voor onder andere congressen. Hierdoor hebben we helaas de essentie van het openingsfilmpje gemist, waar directeuren Anton Vliegenthart en Gabriel Oostvogel uitgebreid vertelden over de renovatie, zodat alle bezoekers geïnformeerd werden over alle –niet zichtbare-  aanpassingen.
 

Onder het mom van ‘schoenmaker blijf bij je leest, zal ik niet ingaan op de muziek die ten gehore werd gebracht. Dat laat ik aan de kenners over. Maar ik kan het uiteraard niet ongenoemd laten. De eerste helft  werd ingevuld door twee speciaal voor deze avond gecomponeerde stukken. Met een artistieke compositie opende het concert met een stuk van Peter-Jan Wagemans (Dan weer weg-Licht). Vooral het tweede stuk, waarbij een koor van mannen elk als bezoeker vanuit de zaal al fluisterend begon met een prachtig zangstuk die de renovatie van de zaal beschreef, gevisualiseerd met beelden van de renovatie, zorgde bij menig bezoeker voor kippenvel.

In de pauze werd er veel gesproken over het geluid en de artistieke stukken. Uiteraard nog even naar het toilet, en dat is voor de dames nu minder tijdrovend: de damestoiletten zijn maar liefst verdrievoudigd. 
Met de tweede helft konden beduidend meer mensen zich identificeren. Een groots orkest bestaande uit het Codarts Symphony Orchestra en aanvoerders van het Rotterdams Philharmonisch Orkers zorgde voor veel kippenvel momenten en een vrij jonge pianist kreeg een spontane staande ovatie van publiek.

Na afloop genoten we nog van een lekker hapje en drankje en praatten we met onze contactpersonen nog even na over het concert en de diverse mogelijkheden die de Doelen, nu nog beter, te bieden heeft.

Prinsesje voor een dag

Prins voor een Dag dat voor de zevende keer afgelopen maandag plaatsvond, is inmiddels een begrip. Een dag met een boeiend programma dat ons bracht op veel interessante plekken in Den Haag, maar sinds vorig jaar natuurlijk ook in Delft. (uitbreiding om nog meer andere steden erbij te betrekken ligt op de loer).
Aan de wethouders van Den Haag en Delft zal het succes niet liggen. Alle deelnemers waren via een enorm scherm getuigen van een vriendschappelijk dikke zoen en omhelzing door Frits Huffnagel bij zijn collega wethouder Lian Merkx uit Delft. 

De organisatie moest het dit jaar naar eigen zeggen creatief met minder doen maar daar was voor de deelnemers niets van te merken. Het resultaat was een boeiend programma met sprekers van formaat en interactieve groepsactiviteiten spoorden deelnemers aan tot een nieuw creatief en maatschappelijk bewust denken binnen en buiten het vakgebied. Deelnemers die, naast uit ons eigen land, dit jaar ook vanuit Engeland en België afkomstig waren.

Het bewust denken begon al met de keynote speech van Josephine Green, senior director bij Philips Design. Zij legde ons uit dan we in niet meer in een piramide moeten leven, maar in een pannenkoek (je had er bij moeten zijn). “We moeten niet alleen onze sociale structuren zoals gezondheid en onderwijs herinrichten, we moeten onze manier van leven en de groeimodellen waarop deze is gebaseerd opnieuw uitvinden”. Zij ziet in het omgaan met de nieuwe realiteit zowel een kans als een noodzaak. “Ook nieuwe technologieën zullen bijdragen aan meer sociale en duurzame oplossingen.”

Sprekers zoals Ynzo Van Zanten gaven verdere invulling aan het onderwerp met lezingen als ”De zin en onzin van duurzaam ondernemen’’, Sonja Werner van War Child speelde in op onze maatschappelijke verantwoordelijkheden, creativiteit kreeg een nieuwe dimensie bij de voordracht van Robert Essenstam “Iedereen is creatief!” en professor Rob Davidson gaf met zijn “conference bubble” inzicht in de belevingswereld van een congresdeelnemer. Die laatste pakten wij even mee op onze voicerecorder en vroegen hem kort uit te leggen wat 'The conference bubble' voor onze branche betekent:

Prinsesje voor een dag. Een dag waarop, mede dankzij het "mind mappen” en het bestuderen van processen van samenwerking door het maken van zandkastelen en van graffitischilderingen, ruim 300 deelnemers tot elkaar kwamen.

Charlotte Kamermans, manager van het Den Haag Marketing Convention Bureau: “Het recordaantal deelnemers is in deze tijd, waarin netwerkevenementen te kampen hebben met teruglopende belangstelling, heel bijzonder. Wij zijn ervan overtuigd dat dit te danken is aan het mooie inhoudelijke programma van de dag”.

Kijk voor meer foto's de diashow

 

Mamma Mia is back... ook voor business

Maandagavond, 14 september 2009, gaat de boeken in als een kleurrijke, energieke en stijlvolle première avond in Koninklijk Theater Carré. De opkomst was groot (heel bekend Nederland gaf acte de présence), alle stoelen waren gevuld en de sfeer was ontspannen met een tikkeltje allure hier en daar.

Bekijk hier de foto's van het 'rode loper moment'.

Maar, het ging uiteraard om de show, de cast, het orkest... En die drie elementen waren ontzettend goed in balans. Mamma Mia is back! En hoe!

Feestgevoel
De musical is door Littlestar in Londen uitgebracht en het bedrijf had een soort vetorecht op alle volgende producties. “Stage Entertainment heeft samen met Littlestar Mamma Mia sinds najaar 2002 al een groot aantal keer uitgebracht: In Hamburg, Berlijn, Essen, Stuttgart, Utrecht, Moskou, Madrid, Barcelona en in de nabije toekomst in Milaan. En overal zagen we enthousiaste  bezoekers die met een feestgevoel de zaal verlieten,” aldus Joop van den Ende.

Al deze producties stonden voor een langere periode in een vast theater. Reden hiervoor was dat het decor technisch gezien ingewikkeld was en daardoor vrijwel niet verplaatsbaar. Daar is nu verandering in gekomen met een nieuwe ‘set’. Mamma Mia kan nu het land door reizen en Nederland heeft daarmee de primeur!

Bedrijfsarrangementen
Luuk Scholte, manager Joop van den Ende Theaterarrangementen, laat weten dat de eerste reacties lovend zijn. “De pers, maar ook onze relaties zijn enthousiast over de nieuwe show. Dat biedt voor ons perspectieven om zakelijke arrangementen aan te bieden.” De arrangementen zijn bovendien anders ingericht; Er is veel maatwerk want naast het standaardpakket (borrel- of een dinerarrangement) zijn veel opties mogelijk. “Op basis van de wensen van onze klanten stellen we arrangmenten nu samen. Zo kunnen we vervoer regelen, is het cateringconcept uitgebreider, kunnen we de uitnodigingsservice op ons nemen en is zelfs entertainment tijdens het eten mogelijk."

"Kortom, alles kan geregeld worden: van eenvoudig tot zeer stijlvol en chique en daarmee is het arrangement aantrekkelijk voor een veel breder budget,” vervolgt Scholte. De dienstverlening blijkt dus ook uitgebreider en dat begint al bij de nieuwe website van Stage Entertainment, waar een arrangementensamensteller is gelanceerd. “We zijn hiermee de enige in Nederland,” vertelt Scholte.  

Mamma Mia komt naar je toe!
En nu dus ook nog een primeur met de reizende cast van Mamma Mia. Ook dat is interessant voor bedrijven; de musical komt gewoon naar je toe! 1 tot en met 18 oktober is Mama Mia te zien in het Nieuwe Luxor Theater in Rotterdam. In Den Haag speelt de productie in op de feestmaand en dat gebeurt van 9 december tot en met 10 januari in het World Forum. Carré wordt in januari en februari weer aangedaan (13 januari tot en met 21 februari). Maar, de cast reist verder dan de Randstad en wel naar de steden Apeldoorn, Breda, Den Bosch, Eindhoven, Enschede, Groningen, Heerlen, Hoorn, Leeuwarden en Maastricht. En dat komt goed uit, want volgens André van Duin ‘heeft het stuk een open einde, en kan het door blijven gaan…’ Zo grapte hij op de vraag van Willeke Alberti of de cast nu heel veel op moet treden. En Herman van Veen legde aan ‘Ludo en Janine’ uit dat er in deze versie nog meer humor zit dan in de vorige. Maar waarom is er eigenlijk gekozen voor een nieuwe start, nieuwe cast, nieuwe productie?

Te vroeg gestopt... en tijd voor wat vrolijkheid
“Een aantal jaar geleden stopte Mamma Mia in het Beatrix Theater in Utrecht. We hadden de vervolgprogrammering al vastgelegd en daarmee kwam een vervroegd einde aan een succesvolle reeks van deze wereldhit in Nederland,” vertelt Erwin van Lambart, producent en algemeen directeur Joop van den Ende producties / Stage Entertainment Nederland. “Bovendien kunnen we allemaal best wat vrolijkheid gebruiken,” vindt Joop van den Ende.

Nou, die vrolijkheid en energie komt je zeker tegemoet tijdens deze musical. Een mooi verhaal, energieke cast, zeer mooie zangstemmen en ook prettige karakters om naar te kijken. Kortom, ABBA is nog steeds hot en Mamma Mia trekt ons de winter door! 
 
Cijfers
Inmiddels is Mamma Mia door meer dan 40 miljoen mensen gezien en is de productie wereldwijd in ruim 180 steden te zien geweest. Het grote succes van de film van vorig jaar deed er nog een schepje bovenop: Met bijna 985.000 bezoekers was de film in 2008 de beste bezochte bioscoopfilm van ons land.

Scenefoto's: Ralf Brinkhoff
Foto's BN'ers: Barbara van Baarsel 

Boom Chicago, Ellen ten Damme en prinses Máxima kleuren NY 400

Huh...platbodems, poffertjes en Hazes' De Vlieger' in New York?? Momenteel maken Nederlandse artiesten furore in New York en laten bij Yankees de wenkbrauwen optrekken en de mondhoeken omhoog krullen. Een jaar lang evenementen, en een week lang, tot en met de 20e september, zelfs een Parade-achtig festival in het kader van het Henry Hudson jubileumjaar. Ook Boom Chicago directeur/eigenaar Saskia Maas is aanwezig in de voormalige Nederlandse handelspost, Boom speelt samen met Oerol en de Parade op Governors Island, op het New Island festival. Elke avond om 22:00 uur speelt Ellen ten Damme aan de lange tafel en ook Halina Reyn speelt met toneelgroep Amsterdam. Dit festival is samen met het Theater Instituut georganiseerd in het kader van de viering 400 jaar New York. Een verslag.

'Governors Island is een prachtig eiland met historische veelal Nederlandse gebouwen. Sinds 1996 is het niet meer bewoond en het wordt nu veelal gebruikt in het weekend om te wandelen, te picknicken en meer en meer om er een festival te bezoeken. Het is maar een korte ferrytrip vanuit Manhattan. De ferryterminal is deze week prachtig versierd met Nederlandse vlaggetjes. Als je aankomt op het eiland loop je tussen de historische gebouwen door naar de centrale plek Boulevard of Broken Dreams dat helemaal is ingericht in de stijl van de Parade. Een gigantisch lange tafel van 150 meter lang en 2 meter breed is de plek om elke avond te eten en te drinken. Vanuit het eiland heb je een schitterend uitzicht op Lower Manhattan. Dat is deze week een beetje meer bijzonder omdat op de plek waar het WTC stond nu twee enorme blauwe lichtbundels schijnen elke avond. en dat is na 8 jaar toch wel heel bijzonder.

Onze speellocatie is de kapel op het eiland. Het is een grote ruimte waar we bijna 200 mensen in kwijt kunnen. Het is tegenwoordig in het weekend in gebruik als een soort kindermuseum dus het ruikt een beetje naar klei. Het eerste weekend was het zulk slecht weer met regen en wind dat de eerste festivaldag werd afgeblazen. Jammer!!! Dan maar naar de bioscoop want buiten is het echt geen pretje. Zaterdag was het gelukkig droog, maar wel bewolkt. Gelukkig maar want prins Willem Alexander en prinses Máxima kwamen naar Governors Island om het festival te bezoeken.Máxima in haar jasje van postzakken jute en rode schoentjes, Willem alexander in een gestreepte bloes en witte broek. Ze liepen er ontspannen bij wat ik redelijk onverklaarbaar vond want wat een toestand rondom die twee mensen. Cameraploegen, van royaltykenner Peter van der Vorst tot aan paparazzi fotograaf Edwin Smulders, ze stonden massaal om het koninklijk paar heen. Na een half uurtje wat dingen te hebben bekeken op het Festival of Broken Dreams terrein van de silent disco tot aan Ellen ten Damme, ging hun tocht verder naar het strand van de watertaxi waar Armin van Buren draaide op een dancefeest.

 

Boom Chicago speelde zaterdag en zondag drie keer per dag de voorstelling Holland Globetrotters voor nu gelukkig volle zalen. Zaterdag was er een delegatie van de Amsterdamse gemeente op het festival en bij onze show. Wethouder Culturele Zaken Carolien Gehrels was er met een aantal gasten en de avond werd afgesloten in de tent van de levende jukebox waar met heel veel plezier werd meegezongen op verzoek nummers als de Vlieger van André Hazes. Nederlandse gezelligheid met wijn en poffertjes waar Amerikanen met verbazing naar keken. Die gekke Hollanders!

 

Zondagavond was het helemaal bijzonder want twee oud-acteurs die inmiddels wekelijks te zien zijn bij het gerenommeerde comedyprogramma Saturday Night Live, Seth Meyers en Jason Sudeikis, speelden mee met ons op het podium. Het publiek was er massaal op afgekomen en het werd een fantastische avond. Nu is het met veel spanning uitkijken naar het volgende, laatste weekend.

 

Qua pers is het Festival ook in New York goed onder de aandacht gebracht met o.a. een mooi groot artikel in de New York Times en een stuk en een hilarisch videootje op het  Wallstreet Journal blog.